Biała porcelanowa filiżanka,

Taka nowoczesna, kwadratowa, figlarna,

Dumnie sobie na blacie kuchennym stoi,

Czeka tylko aż ktoś jej uszko pomerdoli,

Ciężarem swych gabarytów spodek przygniata,

Pokazując że została wpisana na wzór kwadrata.

Swoją pychą łyżeczkę wątłą na bok wypycha,

Nie kieruję nią żadna logika,

To ona, chodź nie moja,

Szepcze mi najczulsze słowa